Πολύ γνωστά και άρα δεν θα αναφερθώ στα περί αποχής και των αρχαίων μας προγόνων. Σωστά ως ένα βαθμό αλλά η αλήθεια είναι ότι αλλάζουν όταν το παιχνίδι είναι στημένο. Όταν το σύστημα έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη δύναμη, τότε μπαίνουν νέες παράμετροι και το γνωστό «είναι υποχρέωση του πολίτη να ψηφίζει» μετατρέπεται σε «ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να υπογράψει την καταδίκη του».
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου ούτως η άλλως. Το θέμα μου είναι η αναφορά (η καθόλου αναφορά δηλαδή) που έγινε εχθές, κατά την παρουσίαση των εκλογικών αποτελεσμάτων, στην αποχή, από τα κανάλια, τους αναλυτές και τους νικητές και χαμένους υποψηφίους.
Εχθές λοιπόν ΔΕΝ έγινε η παραμικρή αναφορά σε ποσοστά αποχής, ούτε καν σε ποσοστά λευκού ή άκυρου. Με αυτό τον τρόπο αναδεικνύεται περίτρανα η ιδιότητα της στατιστικής να είναι η επιστήμη της εξαπάτησης.
Διότι με αυτό τον τρόπο κάποια ανύπαρκτα ποσοστά της τάξης του 10 και του 12 τοις εκατό του εκλογικού σώματος μετασχηματίζονται σε 45 και 50 %.
Με αυτό τον τρόπο επίσης νομίζω ότι αποδεικνύεται και αρχική μου διαπίστωσε ότι δηλαδή το σύστημα είναι αρκετά δυνατό πλέον με αποτέλεσμα η μοναδική επιλογή που αφήνεται στους ψηφοφόρους είναι να επικυρώσουν την καταδίκη τους.
Δυστυχώς δεν έχω κάποιο θετικό μήνυμα να κλείσω ή να προτείνω, μπορώ μόνο να τονίσω την ανάγκη μου, την ελπίδα μου, με κάποιο τρόπο, κάποια στιγμή να μπορέσει να δικαιωθεί το περί δικαίου αίσθημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου