ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ
Πολιτικός είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει μέσω δημοκρατικών διαδικασιών ψηφοφορίας εκλεγεί ώστε να εκπροσωπεί τον λαό στην Βουλή.
Θεωρητικά έχει εκλεγεί με βάση τις ικανότητές του και ακόμη περισσότερο το ήθος και την ανυστερόβουλη θέλησή του να πράττει το δέον και το καλό του τόπου....
Μια πιο πρακτική θεώρηση του τελευταίου θέματος θα μπορούσε να είναι ότι έχει επιλεγεί με βάση τα ρουσφέτια και τις χάρες που έχει κάνει ή που προτίθεται να κάνει για τον λαουτζίκο που τον ψήφισε. Έτσι ο λαουτζίκος έχει κάποιο χρώμα. Ο λαουτζίκος υποστηρίζει το χρώμα του με κάθε λογής σκαρφίσματα και σοφίσματα περί ηθικής και τιμιότητας, ενώ γνωρίζει πολύ καλά το πραγματικό ποιόν των εκπροσώπων του....
Μια ακόμη πιο πρακτική θεώρηση του ίδιου θέματος δείχνει ότι ο πολιτικός αυτός βρίσκεται εκεί επειδή έχει επιδείξει τις σαθρές και "έτοιμες να ικανοποιήσουν" προθέσεις του σε άλλους, εκτός του λαουτζίκου, μάλιστα έχει επιδείξει την ικανότητά του, να ικανοποιεί και παράλληλα να πείθει τον λαουτζίκο ότι στην ουσία τον εξυπηρετεί. Αυτό επιτυγχάνεται δίνοντας θέσεις στο δημόσιο όπου τα τέκνα του λαουτζίκου μπορούν να κάθονται μια ζωή παρασιτώντας εις βάρος.... όλων, ακόμη και του εαυτού τους. Παράλληλα όμως ο καλός πολιτικός, αφού εφησυχάζει τον λαουτζίκο με ρουσφέτια, ικανοποιεί και πλήθος άλλων επιθυμιών με μεγαλύτερα ρουσφέτια...
Ο πολιτικός είναι ένα πολύ επικερδές επάγγελμα:
Εξασφαλίζει αναγνωρισημότητα, ανοιχτές πόρτες παντού, ακριβά και φτηνά δώρα από παντού, λίγη εργασία, καθότι δικαιολογεί την πληρωμή πλήθους συμβούλων, πρόθυμων να επιδείξουν πόσο καλά έμαθαν να γράφουν έκθεση ιδεών...
Επιπλέον όλα αυτά γίνονται χωρίς καθόλου προσωπικό κόστος.... το κόστος είναι πάντοτε "πολιτικό" και χωρίς ευθύνη η οποία είναι επίσης πάντοτε "πολιτική" !! Δηλαδή στην ύστατη περίπτωση καλείται να αναλάβει την "πολιτική" ευθύνη και να παραιτηθεί, να κρυφτεί δηλαδή σε μια τρύπα και να απολαύσει τα υπέρογκα "κέρδη" που, αν φέρθηκε κατά το δοκούν, έχει αποκομίσει.....
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Ο δημοσιογράφος είναι ένας τύπος ο οποίος θεωρητικά εξυπηρετεί ΚΑΙ αυτός τον δύσμοιρο λαουτζίκο... Ο δημοσιογράφος είναι υπεύθυνος να ενημερώνει τον λαουτζίκο για πλήθος θεμάτων... μεταξύ των οποίων είναι οι ενέργειες και οι κουβέντες των φίλτατων πολιτικών...
Ο δικός του ο ρόλος είναι παρόμοιος με αυτόν του πολιτικού, δηλαδή στόχος του είναι να πείθει τον λαουτζίκο ότι τον εξυπηρετεί, ενώ στην ουσία εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ιδιοκτήτη του Μέσου μαζικής ενημέρωσης για το οποίο εργάζεται... Το συμφέρον του ιδιοκτήτη είναι από άκακο μέχρι πολύ κακό. Άκακο είναι όταν παράγει απλά "πιασάρικες" ειδήσεις, αυτό γίνεται για να είναι το μέσο επικερδές και να συνεχίσει ο ιδιοκτήτης να έχει χρήματα και κατ' επέκταση να συνεχίσει να είναι ιδιοκτήτης του μέσου... Κακό είναι το συμφέρον είναι όταν παράγει παραπληροφόρηση με απώτερο στόχο πάλι το κέρδος αλλά αυτή τη φορά μεγαλύτερο κέρδος και για μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων....
Σε κάθε περίπτωση ο ίδιος ο δημοσιογράφος είναι ένας άμεμπτος τύπος, που κάθεται σε ένα θρόνο και έχει από κάπου (όπως παλαιότερα οι βασιλιάδες και οι αυτοκράτορες) έχει λάβει το δικαίωμα να κρίνει, να κατακρίνει, να χαρακτηρίζει, να βρίζει, να αμφιβάλλει αλλά ποτέ μα ποτέ να μην μπορεί κανείς να τον υποχρεώσει να μας πει και αυτός τη γνώμη του.... Κάτι από "δημοσιογραφική" ευθύνη μου θυμίζει αυτό .... σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να φταίει ο δημοσιογράφος... μάλιστα τα όσα κάνει και λέει δεν τον εκφράζουν καν ... για τον λαουτζίκο αγωνίζεται ....
Τελικά η Ομοιότητα των 2 αυτών επαγγελμάτων επιστεγάζεται από το γεγονός ότι πολλοί δημοσιογράφοι καταλήγουν πολιτικοί... φαίνεται είναι ανυπέρβλητη η εσωτερική τους ανάγκη να εξ - ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ τον λαουτζίκο που θέλουν να το κάνουν από μια θέση με ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες για κέρδ... έεεεεεεεεεεεεε για προσφορά!
Η ΘΛΙΨΗ, ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑΣΤΗΣ
Τα 2 παραπάνω επαγγέλματα αυτές τις ημέρες μας έβγαλαν τον αδόξαστο όσον αφορά το μέγεθος την θλίψης που νιώθουν για τις καταστροφές από τις πυρκαγιές... εμένα βέβαια το ένστικτό μου μου λέει ότι όσο πιο πολύ κανείς διαλαλεί την θλίψη τόσο περισσότερο θέλει να τον ακούσουν, και κάποιος ο οποίος έχει τέτοιο στόχο δεν με πείθει και πολύ ότι όντως θλίβεται... βέβαια η θλίψη εξυπηρετεί πολλούς σκοπούς...
- Πείθει τον λαουτζίκο ότι τον αγαπάμε.
- Δημιουργεί προηγούμενο ώστε σε μελλοντική φιλονικία να μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι εμείς είμαστε θλιμένοι
- Δημιουργεί στέρεο υπόβαθρο για να εμπλουτίσουμε στην συνέχεια τον λόγο με ΌΤΙ Μ _ _ _ _ _ Α γουστάρουμε, και αν δούμε ότι δεν μας σηκώνει το κλίμα να οπισθοχωρήσουμε πίσω από την θλίψη μας....
Έτσι λοιπόν πίσω από την θλίψη τους οι δημοσιογράφοι κρύβουν τις πολιτικές τους δημαγωγίες, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί, οι οποίο πίσω από την θλίψη τους κρύβουν τις αντιπολιτευτικές τους ή φιλοκυβερνητικές τους εκστρατείες....
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ προς όφελος του ΛΑΟΥΤΖΙΚΟΥ....
"ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ! ! "
mydefinitions
DEFINE
