«Θέλουν το καλό μου!!»

Το να αναρωτιέται κανείς αν αυτοί που τον κυβερνούν θέλουν το καλό του είναι μια αναζήτηση. Το να πιστεύει κανείς ότι θέλουν το καλό του ή το αντίστροφο ότι δηλαδή ΔΕΝ θέλουν το καλό του ΔΕΝ είναι μια αναζήτηση γιατί η απάντηση έχει βρεθεί.

Ανεξάρτητα του τί συμπέρασμα έχει βγάλει κανείς για το παραπάνω ερώτημα, το τί πιστεύει ότι πρέπει να κάνει ή τί πιστεύει ότι μπορεί να κάνει ή τί τελικά κάνει είναι ένα άλλο θέμα. Είναι θέμα στάσης είναι θέμα πίστης είναι θέμα ιδεών και αξιών.

Από τί τελικά εξαρτάται για τον καθένα μας το συμπέρασμά μας και η στάση στα παραπάνω είναι θέμα παιδείας κουλτούρας, αξιών, πεποιθήσεων και κριτικής ικανότητας. Το εάν κάποιος θα πιστέψει αυτά που ακούει, ή αυτά που βλέπει, ή αυτά που σκέφτεται, ή αυτά που του λένε να σκεφτεί, μπορεί να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Αυτές όμως οι διαφορές είναι πολύ σημαντικές γιατί όλα τα παραπάνω μπορεί να διαφέρουν ως και αντιδιαμετρικά μεταξύ τους. Και εγώ προσωπικά πιστεύω πως η συνάθροιση όλων αυτών των απόψεων διαμορφώνει την στάση μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Από τί όμως εξαρτάται η στάση του καθενός από εμάς σε τέτοια ζητήματα?
Κάποιες από τις παραμέτρους είναι σταθερές, κάποιες άλλες όμως δεν είναι οπότε τελικά από αυτές εξαρτάται…

Οι μη σταθερές παράμετροι είναι η παιδεία (εκείνο το κομμάτι της που παίρνουμε από εξωσχολικές πηγές), οι πεποιθήσεις και η κριτική μας ικανότητα.
Η κριτική μας ικανότητα δημιουργείται και σμιλεύεται καθημερινά, οι πρότερες γνώσεις, οι απόψεις που έχουμε προηγουμένως ακούσει, ακόμη και οι συλλογιστικές που έχουμε προηγουμένως ακούσει μας διδάσκουν, μας καθοδηγούν και πολλές φορές μας καταλαμβάνουν. Οπότε στατιστικά το αποτέλεσμα σε μια κοινωνία είναι πάλι μια μέση οδός με τάσεις προς την πεπατημένη και το παρωχημένο, πράγματα τα οποία είναι ελεγχόμενα και σταθερά…

Γιατί τα γράφω όλα αυτά ? Για να τονίσω ότι κάποια πράγματα ΔΕΝ είναι άσπρο ή μαύρο υπάρχει και το γκρι, όμως ΟΛΑ τα πράγματα ΔΕΝ είναι κάποια απόχρωση του γκρι υπάρχει και το άσπρο και το μαύρο!!

Και για να επιστρέψω στο θέμα του τίτλου…
Εγώ δεν πιστεύω ότι θέλουν το καλό μου, και αυτό με κάνει να μην πιστεύω αυτά που ακούω και να αναζητώ θεωρίες συνομωσίας και αυτό είναι άσπρο και μαύρο για εμένα. Επίσης πιστεύω ότι μια αλλαγή προς το καλύτερο περνάει υποχρεωτικά από την παραπάνω διαπίστωση και προϋποθέτει μια πλήρη απόρριψη των γκρίζων θεμελίων.
Αλλά βέβαια εγώ δεν είμαι παρά ένας ακόμη άνθρωπος με την δική κουλτούρα και παιδεία και κρίση, οπότε γιατί να έχω παραπάνω δίκιο από άλλους…?

Πάντως το κατέθεσα…